Höccətül-İslam vəl-müslimin Məhəmməd Cəfər Təbsi “Böyük Qədir Xum hadisəsinin tarix boyu təhrifləri” adlı yazısında belə nəql edir:
Qazi Əbdülcəbbar Mötəzili (vəfatı 415 hicri) belə demişdir ki, “ألست أولى بكم من أنفسكم” (“Mən sizin özünüzdən də sizə daha ixtiyar sahibi deyiləmmi?”) cümləsi Peyğəmbərin (s) Qədir Xum günündə söylədiyi sözlərdir və bu, ona itaətin vacibliyini sübut edir.
Onun fikrincə, əgər “من کنت مولاه فعلی مولاه” Mən kimin mövlasıyam, Əli də onun mövlasıdır cümləsi də Əmirəl-möminin Əliyə (ə) itaətə dəlalət edirsə, bu, Əlinin itaətinin Peyğəmbərin itaəti ilə eyni səviyyədə olması nəticəsini doğurar.
Bu isə şiə əqidəsi ilə uyğun deyil; çünki şiələr bir dövrdə iki imamın eyni zamanda imamətini qəbul etmirlər.
Deməli, Peyğəmbər (s) dövründə Əmirəl-möminin Əlinin (ə) imaməti, bu məntiqə görə, daha da qeyri-mümkün olmalıdır. [1]
Həqiqət və reallıq
Birinci cavab
Qazi Əbdülcəbbar Mötəzilinin sözləri bir növ məntiqi səhv və mövzunu qarışdırmaqdır. Çünki burada müzakirə edilən məsələ Peyğəmbərin (s) həyatı dövründə deyil, onun vəfatından sonra Əmirəl-möminin Əliyə (ə) itaətin və onun rəhbərliyinin qəbul olunmasıdır.
İkinci cavab
Əmirəl-möminin Əliyə (ə) itaət, əslində Peyğəmbərə (s) itaətin davamıdır. Çünki Hakim Nişaburi bir hədis nəql etmişdir ki, onda Peyğəmbərdən (s) belə buyurulduğu bildirilir: Kim mənə itaət edərsə, Allaha itaət etmişdir; kim mənə asi olarsa, Allaha asi olmuşdur; kim Əliyə itaət edərsə, mənə itaət etmişdir; kim Əliyə asi olarsa, mənə asi olmuşdur. [2]
Hakim Nişaburi ilə yanaşı, Zəhəbi də bu hədisi səhih hesab etmişdir.
Aydındır ki, Peyğəmbərin (s) vəfatından sonra Əmirəl-möminin Əliyə (ə) itaət məsələsi gündəmə gəldikdə, Qazi Əbdülcəbbarın irəli sürdüyü şübhə üçün artıq heç bir əsas qalmır.
Mənbələr
[1] “əl-Muğni”, s. 154
[2] “əl-Müstədrək”, c. 3, s. 39
