Bu mətnin birinci hissəsində Allahın tərifi və mədhiyyəsi qeyd olunmuşdur. İkinci hissədə isə Allahın əmri ilə əhəmiyyətli bir məsələ açıqlanır:
İkinci hissə: Əhəmiyyətli bir məsələ üzrə Allahın əmri
وَأُقِرُّ لَهُ عَلی نَفْسي بِالْعُبُودِیةِ وَ أَشْهَدُ لَهُ بِالرُّبُوبِیةِ، وَأُؤَدّي ما أَوْحی بِهِ إِلَي حَذَراً مِنْ أَنْ لا أَفْعَلَ فَتَحِلَّ بی مِنْهُ قارِعَةٌ لا یدْفَعُها عَنّي أَحَدٌ وَإِنْ عَظُمَتْ حیلَتُهُ وَصَفَتْ خُلَّتُهُ -لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ – لاَِنَّهُ قَدْ أَعْلَمَني أَنِّي إِنْ لَمْ أُبَلِّغْ ما أَنْزَلَ إِلَيَّ (فی حَقِّ عَلِي) فَما بَلَّغْتُ رِسالَتَهُ، وَقَدْ ضَمِنَ لي تَبارَک وَتَعالَی الْعِصْمَةَ (مِنَ النّاسِ) وَ هُوَ الله الْکافِي الْکریمُ.
İndi Mən öz bəndəliyim (qulluğumun) və Onun Rəbbliyi ilə şahidlik edirəm. Mən vəhy olunana dair öz vəzifəmi yerinə yetirirəm ki, Ondan bir cəza gəlib mənə yetişməsin; çünki onu uzaqlaşdırmaq üçün heç kimin gücü yetməz, hər nə qədər qüdrətli və mənimlə səmimi dost olsa da. Ondan başqa heç bir ilah yoxdur; çünki Allah buyurmuşdur ki, əgər Mən (Əli barəsində) nazil edilənləri insanlara çatdırmasam, Onun peyğəmbərlik vəzifəsini yerinə yetirməmiş olaram. Uca və Müqəddəs olan Allah, mənə insanların zülmündən və təcavüzündən qorunma təmin etmişdir və həqiqətən, O kifayətdir və bağışlayandır.
فَأَوْحی إِلَيَّ :«بِسْمِ الله الرَّحْمانِ الرَّحیمِ، یا أَیهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیک مِنْ رَبِّک» – في عَلِي یعْني في الْخِلاَفَةِ لِعَلِي بْنِ أَبی طالِبٍ – وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَالله یعْصِمُک مِنَ النّاسِ). مَعاشِرَالنّاسِ، ما قَصَّرْتُ في تَبْلیغِ ما أَنْزَلَ الله تَعالی إِلَي، وَ أَنَا أُبَینُ لَکمْ سَبَبَ هذِهِ الْآیةِ: إِنَّ جَبْرئیلَ هَبَطَ إِلَي مِراراً ثَلاثاً یأْمُرُنی عَنِ السَّلامِ رَبّي – وَ هُو السَّلامُ – أَنْ أَقُومَ في هذَا الْمَشْهَدِ فَأُعْلِمَ کلَّ أَبْیضَ وَأَسْوَدَ: أَنَّ عَلِي بْنَ أَبي طالِبٍ أَخي وَ وَصِیي وَ خَلیفَتي (عَلی أُمَّتي) وَالْإِمامُ مِنْ بَعْدي، الَّذی مَحَلُّهُ مِنّي مَحَلُّ هارُونَ مِنْ مُوسی إِلاَّ أَنَّهُ لانَبِي بَعْدي وَهُوَ وَلِیکمْ بَعْدَ الله وَ رَسُولِهِ. وَقَدْ أَنْزَلَ الله تَبارَک وَ تَعالی عَلَيَّ بِذالِک آیةً مِنْ کتابِهِ (هِي): (إِنَّما وَلِیکمُ الله وَ رَسُولُهُ وَالَّذینَ آمَنُوا الَّذینَ یقیمُونَ الصَّلاةَ وَیؤْتونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکعُونَ) ، وَ عَلِي بْنُ أَبي طالِبٍ الَّذي أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَی الزَّکاةَ وَهُوَ راکعٌ یریدُ الله عَزَّ وَجَلَّ في کلِّ حالٍ.
Allah mənə belə vəhy etdi:
Rəhmli, mərhəmətli Allahın adı ilə! Ey bizim Elçimiz! Sənin üzərinə Rəbbindən nazil edilmiş olan Əli və onun xilafəti ilə bağlı vəhyini insanlara çatdır; əks halda Allahın peyğəmbər vəzifəsini yerinə yetirməmiş olarsan. O səni insanların zülmündən qoruyacaqdır. Ey insanlar! Mən üzərimə nazil olanları çatdırmaqda heç bir əskiklik etmədim və indi sizə ayənin nazil olma səbəbini bildirirəm:
Həqiqətən, Cəbrail üç dəfə mənim yanımda gəldi və Salamdan, yəni yalnız Salam sahibi olan Rəbbimdən bir əmr gətirdi ki, burada durum və hər ağ və qaraya elan edim: Əli ibn Əbu Talib mənim qardaşım, vəsim və xəlifəmdir, mənim ümmətim arasında mənim yerimdə imamdır. Onun mənə olan mövqeyi Harunun Musaya olan mövqeyi kimidir, lakin məndən sonra peyğəmbər olmayacaq.
O (Əli), Allah və Peyğəmbərdən sonra sizin vəlinizdir (səlahiyyət sahibinizdir). Allah Təbarək və Təala bununla bağlı mənə Öz kitabında bir ayə nazil etmişdir:
Həqiqətən, vəli, səlahiyyət sahibi və sizin himayəniz Allah, Onun Peyğəmbəri və namaz qılan və rükuda zəkat verən möminlərdir.
Həqiqətən də, Əli ibn Əbu Talib namazı qılır, rükuda zəkat verir və daim Allahı anır.
وَسَأَلْتُ جَبْرَئیلَ أَنْ یسْتَعْفِي لِي (السَّلامَ) عَنْ تَبْلیغِ ذالِک إِلیکمْ – أَیهَا النّاسُ – لِعِلْمی بِقِلَّةِ الْمُتَّقینَ وَکثْرَةِ الْمُنافِقینَ وَإِدغالِ اللّائمینَ وَ حِیلِ الْمُسْتَهْزِئینَ بِالْإِسْلامِ، الَّذینَ وَصَفَهُمُ الله في کتابِهِ بِأَنَّهُمْ یقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ ما لَیسَ في قُلوبِهِمْ، وَیحْسَبُونَهُ هَیناً وَ هُوَ عِنْدَ الله عَظیمٌ. وَکثْرَةِ أَذاهُمْ لي غَیرَ مَرَّةٍ حَتّی سَمَّوني أُذُناً وَ زَعَمُوا أَنِّي کذالِک لِکثْرَةِ مُلازَمَتِهِ إِیي وَ إِقْبالي عَلَیهِ (وَ هَواهُ وَ قَبُولِهِ مِنِّي) حَتّی أَنْزَلَ الله عَزَّوَجَلَّ في ذالِک (وَ مِنْهُمُ الَّذینَ یؤْذونَ النَّبِی وَ یقولونَ هُوَ أُذُنٌ، قُلْ أُذُنُ – (عَلَی الَّذینَ یزْعُمونَ أَنَّهُ أُذُنٌ) – خَیرٍ لَکمْ، یؤْمِنُ بِالله وَ یؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنینَ) الآیةُ.
Mən Cəbraildən istədim ki, Allah (Salam) mənə icazə versin və sizi bu vəhy barədə xəbərdar etməkdən məni azad etsin – ey insanlar! – çünki mən təqvalıların azlığını, münafiqlərin çoxluğunu, qınayanların hiylələrini və İslamı tənqid edənlərin hiyləgərliyini bilirəm. Elə insanlar ki, Allah onları Öz kitabında belə təsvir etmişdir:
Onlar dil ilə deyirlər, lakin qəlblərində yoxdur; onu asan və kiçik sayırlar, halbuki Allah yanında böyükdür. Münafiqlərin mənə verdiyi əzab bir neçə dəfə çox olmuşdur; hətta məni “qulaq” adlandırmışlar və iddia etmişlər ki, Əli ilə mənim yaxınlığım, onun mənə tərəf olması, onun məni qəbul etməsi ilə bağlıdır.
Buna görə Allah Təala bu barədə ayə nazil etmişdir:
Onlardan bəziləri Peyğəmbərə əzab verir və deyirlər: O, qulaqdır. De ki: Bəli, o qulaqdır — (onlara cavabdır, onlar yalnız onun sözləri eşitdiyini düşünürlər) — amma sizin xeyrinizədir; o Allahı imanla qəbul edir və möminləri təsdiq edir.
وَلَوْ شِئْتُ أَنْ أُسَمِّي الْقائلینَ بِذالِک بِأَسْمائهِمْ لَسَمَّیتُ وَأَنْ أُوْمِئَ إِلَیهِمْ بِأَعْیانِهِمْ لَأَوْمَأْتُ وَأَنْ أَدُلَّ عَلَیهِمُ لَدَلَلْتُ، وَلکنِّی وَالله في أُمورِهمْ قَدْ تَکرَّمْتُ. وَکلُّ ذالِک لایرْضَی الله مِنّی إِلاّ أَنْ أُبَلِّغَ ما أَنْزَلَ الله إِلَي (فی حَقِّ عَلِی)، ثُمَّ تلا: (یا أَیهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیک مِنْ رَبِّک – في حَقِّ عَلِي – وَ انْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَالله یعْصِمُک مِنَ النّاسِ) .
Əgər istəsəydim, belə sözləri deyənlərin adını dilə gətirə, onlara işarə edə və ya insanları onlara yönəldə bilərdim ki, onları tanısınlar. Lakin Allaha and olsun ki, onların işində nəciblik göstərərək dilimi saxladım.
Buna baxmayaraq, Əli (ə) barəsində nazil ediləni sizin qulağınıza çatdırmasam Allah məndən razı qalmayacaq.
Sonra Peyğəmbər (s) belə buyurdu:
Ey Peyğəmbər! Sənin üzərinə Rəbbindən nazil edilmiş olanı – Əli barəsində – çatdır. Əks halda, Onun peyğəmbərlik vəzifəsini yerinə yetirməmiş olarsan. Və həqiqətən, Allah səni insanların zülmündən qoruyacaqdır.
Bu məqalənin davamını üçüncü hissədə oxuyun.
Mənbələr
- Əllamə Əmini, Əl-Ğədir, c. 1, s. 12–151 və 294–322.
- Şeyx Abdullah Bahrani, Əvamil əl-Ulüm, c. 15/3, s. 307–327.
- Əllamə Məclisi, Biharul- Ənvar, c. 37, s. 181–182.
- Hürr Amuli, İsbət əl-Hudat, c. 2, s. 200–250.
- Seyyid İbn Tavus, Əl-Təraif, s. 33.
