Hicri 501-ci ildə Nəcəf şəhərində çörəyin qiyməti o qədər artmışdı ki, hər bir çörək parçası yarım qirata bərabər idi. Bu yüksək qiymətlər qırx gün davam etdi və insanlar aclıq səbəbindən kəndlərə yayılmağa məcbur oldular.
Əbul-Bəqa adlı yaşlı bir kişi, Süyqə (Əlcəzairdə bir bölgə) mənşəli olub, Əli ibn Əbu Talib türbəsində xidmət edirdi. O, türbədə qalan yeganə şəxs idi və yoxsulluq içində yaşayırdı. Arvadı və uşaqları ona dedilər: «Biz məhv olacağıq. Hamı şəhəri tərk etdi. Sən də başqa bir şəhərə get, bəlkə Allah ruzimizi yenidən təmin edər.»
Yaşlı kişi şəhəri tərk etməyə qərar verdi. Əmirəlmöminin Əli ibn Əbu Talib (ə) ilə vidalaşmaq üçün türbəyə getdi. Ziyarət və namazdan sonra müqəddəs türbənin yanında oturdu və dedi: «Ey Əmirəlmöminin, illərdir xidmətindəyəm və səndən ayrı qalmamışam. Amma indi aclıq və çətinlik ailəm və mənim üçün ağırdır. Səndən ayrılmaq istəyirəm və başqa şəhərə gedəcəyəm, bu ayrılıq mənim üçün çox çətindir. Bu mənim və sənin arandakı vidalaşmadır.»
Sonra türbədən çıxdı və Hillə bölgəsindəki Vaqf və Surə istiqamətinə gedən bir karvana qoşuldu. Ona Vəhban Süleymani, Əbu-Kərdi və başqaları qoşulmuşdu. Gecə şəhərdən çıxdılar. «Əbu Həbış» bölgəsinə çatanda karvandakılardan biri dedi: «Gecdir, gecəni burada keçirmək yaxşı olar.» Əbul-Bəqa və yoldaşları gecəni həmin bölgədə keçirdilər.
Əbul-Bəqa yuxuda Əmirəlmöminin Əli ibn Əbu Talib (ə) görür və ona deyir: «Ey Əbul-Bəqa, bu qədər müddətdən sonra niyə məndən ayrı düşdün? Harada idinsə, ora qayıt.» O, ağlayaraq yuxudan oyanır, yoldaşlarına yuxuda gördüyünü danışır və getdiyi yolu geri dönür.
Nəcəfə qayıtdıqdan sonra evinə gedir. Qızları onu görəndə deyirlər: «Nə oldu, niyə geri gəldin?» Əbul-Bəqa yuxuda gördüyünü onlara danışdı. Sonra Əmirəlmöminin Əli ibn Əbu Talib (ə) türbəsinə gedərək, türbənin xəzinədarından açarları aldı və əvvəlki kimi xidmətinə davam etdi.
Üç gün sonra bir kişi, ehram geyimində türbəyə gəldi və ziyarətdən sonra Əbul-Bəqaya bir miqdar pul verdi və dedi: «Get, bir az yemək al.» Əbul-Bəqa çörək, süd və xurma aldı və həmin kişiyə verdi. Kişi dedi: «Bu yemək mənə aid deyil, uşaqlarına apar və qalan pulla toyuq və çörək al.» Ziyarətçi, günorta namazından sonra Əbul-Bəqa ilə evinə getdi və birlikdə yemək yedilər.
Daha sonra həmin şəxs Əbul-Bəqadan qızıl və gümüş üçün ölçü ağırlıqlarını gətirməsini xahiş etdi. Əbul-Bəqa bir zərgərdən bir neçə çəki daşı götürdü və həmin şəxsə verdi. Kişi bütün ağırlıqları tərəzinin bir küncünə qoydu, digər küncə isə bir kisə dolu qızıl qoydu və Əbul-Bəqaya verdi. Sonra oradan getdi və Əbul-Bəqa onu tapa bilmədi.
Əbul-Bəqa həmin kişinin qoyduğu pullarla öz və övladları üçün yaxşı bir həyat qurdu.
Mənbələr: Fərhət əl-Ğura, s. 170; Biharu əl-Anaar, c. 42, s. 322; əl-Ğarat, c. 2, s. 876.
