Bu ayə Harunun Bəni-İsrailə rəhbərliyi zamanı onların azğınlıqdan çəkindirməsi və itaətə dəvəti ilə bağlıdır.
وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَارُونُ مِن قَبْلُ يَا قَوْمِ إِنَّمَا فُتِنتُم بِهِ ۖ وَإِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمَٰنُ فَاتَّبِعُونِي وَأَطِيعُوا أَمْرِي
“Həqiqətən, Harun onlara daha əvvəl demişdi: Ey mənim qövmüm! Siz bununla imtahana çəkildiniz. Şübhəsiz ki, sizin Rəbbiniz Rəhmandır. Ona görə mənə tabe olun və əmrimə itaət edin.” (Taha surəsi, 90-cı ayə)
İmam Hadi (ələyhis-salam) Qədir bayramı günü “Ziyarəti Ğədiriyyə” ilə öz böyük babası həzrət Əmirəlmöminini (ələyhis-salam) ziyarət etmişdir.
Ziyarətdə belə deyilir:
Sənin Suffeyn müharibəsindəki vəziyyətin Harunun vəziyyətinə bənzəyirdi; o zaman Musa onu qövmünə rəhbər təyin etmişdi, lakin qövm ondan uzaqlaşmışdı. Harun onlara belə deyirdi: “Ey mənim qövmüm! Siz imtahana çəkildiniz. Şübhəsiz Rəbbiniz Rəhmandır. Mənə tabe olun və əmrimə itaət edin.” (Taha/90)
Taha surəsinin 90-cı ayəsi “Ziyarəti Ğədiriyyə”-də də qeyd olunan ayələrdəndir və “Əli (ə) aid olan ayələr” sırasında həzrət Əmirəlmömininin (ələyhis-salam) yüksək məqamına işarə kimi izah edilir. Bu ayə, həzrət Harunun (ələyhis-salam) Musa peyğəmbərin (ələyhis-salam) canişini olduğu dövrdə qövmünü azğınlıqdan çəkindirməsini bildirir. Həzrət Əmirəlmöminin (ələyhis-salam) da Peyğəmbər Xatəmin (sallallahu əleyhi və alih) vəsisi olaraq, ümmətin hidayəti və dinin qorunması vəzifəsini daşıyırdı.
İmam Həsən Əsgəri (ələyhis-salam) atasından nəql edərək buyurur:
Allah sənin itaətini təriflədi və Quranda belə buyurdu: “Bəzi insanlar Allahın razılığı üçün canlarını fəda edərlər.” (Bəqərə/207).
“Suffeyn günü Quranlar hiylə ilə qaldırıldığında və şübhə ortaya çıxdığında, həqiqət açıq olmasına baxmayaraq insanlar təxminə və zənnə tabe oldular. Sənin müsibətin və əziyyətin Hərrunun müsibəti və əziyyəti ilə oxşar idi; Musa onu xalqının əmiri və varisi olmasını təyin etdiyi zaman insanlar onun ətrafından dağıldılar, Harun isə onlara çağıraraq dedi:
یا قَوْمِ إِنَّما فُتِنْتُمْ بِهِ وَ إِنَّ رَبَّکُمُ الرَّحْمنُ فَاتَّبِعُونِی وَ أَطِیعُوا أَمْرِی قالُوا لَنْ نَبْرَحَ عَلَیْهِ عاکِفِینَ حَتَّی یَرْجِعَ إِلَیْنا مُوسی.
Ey mənim qövmüm! Siz yalnız bununla sınaqdan keçmisiniz və şübhəsiz ki, sizin Rəbbiniz Rəhmandır, ona görə əmrlərimə itaət edin. Onlar isə dedilər: Biz Musa qayıdana qədər burada dayanıb onun yanından ayrılmayacağıq.
Eyni zamanda Quranlar qaldırıldığında, Əmirəlmöminin (ələyhis-salam) dedi: Ey qövmüm! Siz bu [Quranlar] vasitəsilə sınaqdan keçdiniz və aldanmısınız.
Amma onlar üsyan etdilər və sənə qarşı çıxdılar, iki hakimin təyin olunmasını istədilər. Lakin sən (Əmirəlmöminin (ələyhis-salam)) istəmirdin ki, onların arzusu yerinə yetirilsin və onların işindən üz döndərdin, işi özlərinə buraxdın. Həqiqət aşkara çıxdığında və onların axmaqlığı aşkar olduqda, bir-birinə qarşı mübahisəyə girdilər və səni onların ağılsız işini, həkəmiyyəti —həmin vaxtdan etibarən razı olmadığın və qadağan etdiyin işi—ləğv etməyə məcbur etdilər. Onlar isə hətta etdikləri səhvi özləri üçün qanuni və qüsursuz saydılar.”
Mənbə
Təfsir Əhlül-Beyt (əleyhimussalam), c. 9, s. 266; Bihar əl-Ənvar, c. 97, s. 367
