“Hadisə, İraqın o dövrdəki hökumətinin Seyyidüş-Şühəda (ə) matəm mərasimlərini qadağan etməsi ilə, dövlət məmurlarıyla matəmçilərin möhkəm imanını qarşı-qarşıya qoyur.”
Şəhid Seyyid Əbdülhüseyn Dəstğib nəql edir:
Mən 1358 hicri qəməri ilində Məhərrəm ayı vaxtı Nəcəf Əşrəfdə yaşadığım zaman, İraqın o dövrdəki hökuməti (Qazi bin Faysal, ləqəbi Şah Qazi I) bütün Məhərrəm matəm mərasimlərini – yürüşləri, zəncir vurmağı, sinə vurmağı və s. – qadağan etdi.
Əşura günü, İraq hökumətinin qüvvələri Əmirəlmömininin (ə) hərəminin bütün qapılarını bağladılar ki, hər il keçirilən Aşura mərasimlərinin qarşısını alsınlar.
Ən son bağlanması planlaşdırılan qapı isə qibləyə tərəf idi. Qapı tam bağlanmazdan əvvəl, matəmçilər hələ bağlı olmayan dar bir keçiddən sürətlə hərəmin içinə daxil oldular.
Daxili qapılara çatdıqda gördülər ki, onlar bağlıdır. Buna görə də matəm, sinə döyülməsi və mərsiyə oxuma fəaliyyətinə iki qapı arasındakı eyvanda başladılar. O anda İraq hökumətinin polis qüvvələri və başçısı hərəmin içinə daxil oldular. Polis başçısı hərbi ayaqqabıları ilə eyvana daxil oldu və matəmçilərin döyülməsi və həbs olunması barədə əmr verdi.
Matəmçilər polis başçısına hücum etdilər, onu qaldırıb imam Əli (ə) müqəddəs hərəminin meydanına atdılar. Polis başçısı ağır yaralandı və hərəkət edə bilmədi. Matəmçilər gördülər ki, İraq hökumətinin qüvvələri onlardan intiqam almaq və mərasimin qarşısını almaq üçün hücum edə bilər, buna görə də hörmət və təvəssül ilə bağlı qapılara tərəf yönəldilər və mərsiyə oxumağa başladılar. Onlar qışqırırdılar: “Ya Əli, qapını bizə aç, çünki biz sənin övladın Hüseynin (ə) matəmçisiyik!”
Bir anda bütün qapılar eyni anda açıldı. Hadisəni şəxsən görən etibarlı insanlar mənə dedilər ki, qapının metal lövhələri, hansı ki, qapının enini örtürdü və divara bağlı idi, iki yerə ayrıldı və matəmçilər müqəddəs hərəmin içinə daxil oldular.
Xəbər Nəcəf Əşrəf sakinlərinə çatdı və insanlar hərəmə doğru axışdılar. Polis qüvvələri insanların gəlməsi ilə geri çəkildilər və hadisəni Bağdaddakı komandanlığa göndərdilər. Komandanlıq onlara matəmçilərə toxunmamağı əmr etdi. O il, Nəcəf və Kərbəlada matəm mərasimləri hər zamankindən daha coşqu ilə keçirildi.”
Şairlər bu möcüzəni təsvir edən məşhur şeirlər yazdılar. Alimlərdən biri bu şeirləri lövhələrə yazaraq müqəddəs hərəmin divarına asdı.
Mənbə: Əl-Qəsəs əl-Əcibə, s. 119
