Şair və alim Şeyx Əbdüləziz ər-Rəbii bu hadisəni belə nəql edir:
“1348-ci ilin Şəban ayının 28-də uşaqlıqdan iflic olan və ayağı buduna yapışmış bədəvi bir yeniyetmə, anası ilə birlikdə, əlində əsa ilə ziyarətgaha daxil oldu. Anası onu müqəddəs pəncərənin yanında qoydu və Həzrətdən oğluna ya şəfa, ya da ölüm istədi.
Birdən qeybi bir əl oğlanın ayağına toxundu və ayağı budundan ayrıldı. Sümüyün çatlama səsi eşidildi və oğlan Allahın izni ilə, Allahın vəlisi olan Əmirəlmöminin Əli (ə)-nin kəraməti sayəsində ayağa qalxdı. O anda salavat səsləri yüksəldi və insanlar sevinc içində bayram etdilər.”
Qeydiyyat
[1] O, fəzilətli alim və kamil ədəbiyyatçıdır, Şeyx Əbdüləziz ibn mərhum Şeyx Hüseyn ibn Şeyx Əli əl-Cəd Əli (ət-Tübli) Bəhrani ər-Rəbii. Nəsli Təğləb ibn Rəbiə ibn Nizara gedib çıxır. 1323-cü hicri-qəməri ilinin (1905-ci il) Zilqədə ayının 11-də Abadanda Əl-Nisar qəsəbəsində anadan olub. Atası sağ ikən 1342-ci hicri-qəməri ilin sonlarında Nəcəf-əşrəfə köçmüş və orada iyirmi bir il qalıb, oradakı biliklərdən faydalanmışdır. Daha sonra 1363-cü hicri-qəməri ilində vətəninə qayıtmış və 1399-cu hicri-qəməri ilin Cəmadiyəl-əvvəl ayının 7-də Abadanda vəfat etmiş və eyni yerdə dəfn olunmuşdur.
