Rəcəb ayının on altıncı günü səhərin əvvəlində, üç gün keçdikdən sonra Fatimə binti Əsəd (s.ə) mübarək övladı Əmirəlmöminin (ə) ilə birlikdə Kəbədən çıxdı.
Fatimə binti Əsədin şəxsiyyəti və məqamını bəyan etmək üçün çox söz demək olar və gələcəkdə bu barədə ətraflı danışacağıq. Lakin burada bu layiqli xanımın bəzi xüsusi xüsusiyyətlərinə qısaca işarə etmək lazımdır.
Aşağıda Əmirəlmömininin (ə) möhtərəm anası Fatimə binti Əsədin (s.ə) bəzi seçilmiş fəzilətləri qısa şəkildə təqdim olunur.
Fatimə binti Əsədin (s.ə) Peyğəmbər üçün analıq məqamı
İslam Peyğəmbəri (s) uşaqlıq illərində atasını, anasını və babasını itirdiyinə görə səkkiz yaşından etibarən Əbu Talibin (ə) himayəsinə keçmişdi. Fatimə binti Əsəd Əbu Talibin həyat yoldaşı kimi Peyğəmbərin (s) himayəsində şərik idi. Onun Peyğəmbərə olan məhəbbəti o qədər böyük idi ki, vəfat etdikdən sonra Peyğəmbər (s) buyurdu:
“Bu gün anam vəfat etdi.”
Peyğəmbər (s) onu öz köynəyi ilə kəfənlədi, qəbrinə özü daxil oldu və ləhddə onun yanında uzandı. Ona dedilər: “Ey Allahın Rəsulu! Fatimənin vəfatına çox dözə bilmirsən!”
Buyurdu: “O, həqiqətən mənim anam idi; öz uşaqlarını ac saxlayar, məni doyurardı; onları bulaşıq qoyar, məni yuyub təmiz saxlayardı. Doğrudan da o, mənim anam idi.” [1]
Allahın Fatimə binti Əsədi (s.ə) Kəbəyə dəvət etməsi
Allah Fatimə binti Əsədi (s.ə) Kəbənin içinə dəvət etdi. O, Kəbəyə adi qaydada qapıdan daxil olmadı. Əgər özü daxil olsaydı, qapıdan girərdi. Lakin Fatimə binti Əsədin doğacaq övladının gəlişi qarşısında Kəbənin divarı yarıldı və o, həmin yarıqdan Allahın evinə daxil oldu ki, Allahın evində “Kəbə mövludu” dünyaya gəlsin.
Kəbə – Fatimə binti Əsəd (s.ə) üçün doğum məkanı
Bu bənzərsiz kəramətin sirri bundadır: Ərəbistan yarımadasının əksər insanları İbrahim (ə) dinindən uzaqlaşıb şirk və bütpərəstliyə bulaşdığı halda, Fatimə binti Əsəd elə bir arif ruhiyyəyə sahib idi ki, doğuş ağrıları zamanı Kəbənin yanında dua və təvəssül etdi. Rükn Yəmani onun üzünə açıldı və Kəbə – ən müqəddəs ibadətgah – bu uca xanım üçün doğum məkanına çevrildi.
Halbuki həzrət Məryəm (s.ə) Qurana görə məsum idi və övladı ulu peyğəmbərlərdən idi. Doğuş zamanı ona ibadətgahı tərk edib uzaq bir yerə getməsi əmr olundu [2]; çünki ora ibadətgah idi, doğum yeri deyildi.
Fatimə binti Əsəd (s.ə) üçün səmavi süfrə
Bu mömin və arif xanım Kəbədə qaldığı dörd gün ərzində səmavi nemətlərdən bəhrələndi. Kəbədən çıxarkən dedi:
“Uca Allah məni seçdi və məni onlardan və məndən əvvəl gəlmiş bütün qadınlardan üstün etdi; çünki mən Beytullahda doğdum və üç gün bu evdə behişt meyvələrindən bəhrələndim.” [4]
Fatimə binti Əsədin (s.ə) İslamı qəbul etməsi
Onun fəziləti üçün bu kifayətdir ki, Fatimə binti Əsəd (s.ə) İslamın ilk dövrünün tanınmış qadınlarından idi. Həzrət Xədicədən (s.ə) sonra İslamı qəbul edən ilk qadınlardan oldu və Peyğəmbərlə (s) beyət edən ikinci qadın sayılırdı. [4]
Kəbə Mövludunun doğumu barədə Höccətülislam Bəndani Nişaburinin izahı
Höccətülislam vəl-müslimin Bəndani Nişaburi həzrət Əmirəlmömininin (ə) doğumu ilə bağlı hadisələr haqqında həzrət Əli (ə) hərəminin farsdilli mediasına verdiyi müsahibədə, tarixi sənədlərə əsaslanaraq baş verənləri daha yaxşı təsəvvür etmək üçün izahlar vermişdir. Qeyd etmək lazımdır ki, bu sözlər həmin mələkuti anı təsəvvür etmək və canlandırmaq məqsədi daşıyır. Aşağıda qısa şəkildə təqdim olunur:
Fatimə binti Əsədin (s.ə) Kəbəyə girişi və çıxışı Kəbə qapısının arxa tərəfindəki divardan olmuşdur.
Kəbənin divarının yarılması elə bir şəkildə deyildi ki, kərpiclər tökülsün, qırılma və ya dağılma baş versin, yaxud divarda dəlik yaransın; əksinə, möcüzəvi şəkildə sanki Kəbə sinəsini yararaq açılmışdı.
Bu yarıq nurani idi və Allahın evinin içindən çölə parlaq nurlar saçılırdı.
Kəbənin divarında istifadə edilən daşlar, xüsusilə aşağı hissədə göyümtül rəngdə, yuxarı hissədə isə daha açıq rəngdə (amma ağ deyil) idi. Çünki bu daşlar Məkkə ətrafındakı Əbu Qubeys dağından çıxarılmışdı və təbii olaraq tünd rəngli idi.
O dövrdə cahiliyyət zamanında bu günkü kimi Kəbənin üzərinə örtük asılmırdı. Lakin rəvayətlərə görə, müşriklərin başçılarını tərifləyən şeirlər yazılmış bəzək parçaları Kəbənin yuxarısından asılırdı.
Allahın evinin mövqeyini daha yaxşı anlamaq üçün qeyd edilməlidir ki, o zaman Kəbə yer səviyyəsindən yalnız bir-iki pillə hündür idi və hamilə qadının daxil olması çətin deyildi. Fatimə binti Əsəd (s.ə) başını əymədən və ya özünü qaldırmadan yarıqdan rahatlıqla daxil olmuşdu.
Həzrət Məryəmə (s.ə) doğuş üçün ibadətgahı tərk etməsi əmr edildiyi halda, rəvayətlərdə bildirilir ki, Rəcəb ayının on üçüncü gecəsi Fatimə binti Əsədə (s.ə) doğuş ağrısı başladı. O, bir adı pıçıldadı və sakitləşdi. Əbu Talib (ə) kömək üçün qonşu qadınları çağırmaq istədikdə evin bir küncündən nida gəldi: “Səbir et.” Sanki pak olmayan bir əlin Allahın vəlisinin doğumuna toxunmaması istənilirdi. Səhər nida gəldi: “Bu evdən Mənim evimə gəl!”
Peyğəmbər (s) və Əbu Talib (ə) Fatimə binti Əsədi (s.ə) Məscidül-hərama qədər müşayiət etdilər. O, Kəbəyə çatanda səmaya baxdı – bu, onun tövhidə və Allahın məkanla məhdudlaşmadığına imanını göstərirdi. Sonra əllərini qaldıraraq Allahın birliyinə, peyğəmbərlərə və səmavi kitablara imanını bildirərək doğuşun asan olmasını dilədi.
Tarixi rəvayətlərə görə, Əmirəlmömininin (ə) anası nə çox uca, nə də qısa boylu idi; zahid və abid bir xanım olsa da, iri cüssəli deyildi. Hicab məsələsində isə o, son dərəcə iffətli və vüqarlı idi. Rəvayətlərə görə, Kəbəyə daxil olarkən örtüyü tünd, çıxarkən isə ağ rəngdə olmuşdur.
Həmin gecə Əmirəlmöminin (ə) dünyaya gələndə yer üzü işıqlandı. Əbu Talib (ə) evdən çıxaraq dedi:
“Ey insanlar! Uca Allahın vəlisi və vəsilərin ağası Kəbədə dünyaya gəldi.”
Fatimə binti Əsəd (s.ə) üç gün Kəbədə qaldı. O, hamının gözü qarşısında daxil olmuşdu. İnsanlar qapını açmağa çalışsalar da, açılmadı və bu vəziyyət üç gün davam etdi. Böyük bir izdiham Kəbənin qarşısında gözləyirdi.
Dördüncü gün səhər günəş doğduqdan sonra Kəbə yenidən eyni yerdən yarıldı və Fatimə binti Əsəd (s.ə) qucağında körpə ilə hamının gözü qarşısında Kəbədən çıxdı.
Əhli-beyt (ə) buyurmuşdur: “Biz bir gündə bir həftəlik böyüyürük.” Bu rəvayətə əsasən, üç gün sonra çıxarkən Əmirəlmöminin (ə) üç həftəlik körpə kimi inkişaf etmişdi.
Şübhəsiz ki, Kəbə mövludu Əmirəlmöminin (ə) çıxarkən ağ rəngli behişt ipəyinə bükülmüşdü. Rəvayətlərə görə, körpənin rahat yatması üçün başı ananın qəlbinə tərəf olur. Buna əsasən, Fatimə binti Əsəd (s.ə) Kəbədən çıxarkən körpənin başı anasının ürəyi tərəfə idi.
Çıxış zamanı belə bir nida gəldi:
“Ey Fatimə! Ona ‘Əli’ adını ver. Mən Əliyyül-Əlayam. Onu Öz qüdrətimdən yaratdım, adını Öz adımın kökündən götürdüm. Onu Öz tərbiyəmlə tərbiyə etdim. Risalətin təbliğini ona tapşırdım, gizli elmlərimi ona açdım. O, Mənim evimdə doğuldu, bu evin üstündə ilk azan verəcək, bütləri sındıracaq, Məni təkbir və təsbih edəcək. O, Həbibim və Rəsulum Məhəmməddən sonra imam və onun vəsisi olacaq. Onu sevənə təbrik, ona düşmən olana isə vay olsun!”
Rəvayətlərə görə, Əbu Talib (ə) böyük bir ziyafət verdi və dedi:
“Gəlin Əli ibn Əbu Talibin (ə) vəliməsinə! Əvvəl Kəbəni yeddi dəfə təvaf edin, sonra oğlum Əliyə salam verin.” Bu hadisə Peyğəmbərin (s) hələ peyğəmbərliyini elan etmədiyi dövrdə baş vermişdi.
Fatimə binti Əsəd (s.ə) körpəni Peyğəmbərin (s) yanına gətirdi. Peyğəmbər sağ qulağına azan, sol qulağına iqamə oxudu və buyurdu:
“Bu, fitrət üzərində dünyaya gəlmiş bir mövluddur.”
Bu yazının hazırlanmasında Höccətülislam Qadiri Mazandarani tərəfindən qələmə alınmış məqalədən, Höccətülislam Bəndaninin sözlərindən və “Təqvimi-Şiə” kitabından istifadə olunmuşdur.
Mənbələr
[۱] Tarixi-Yəqubi, səh. ۴۹.
[۲] Məryəm surəsi, ayə ۲۲ və ۲۳.
[۳] Əmali Şeyx Səduq, səh. ۱۹۵.
[۴] İmam Sadiqin (ə) sözündən götürülmüşdür, Əl-Mizan, cild ۱۹, səh. ۲۴۶.
