Əmirəlmöminin (ə) yalnız zahidliyin dərin dənizi deyildi, eyni zamanda bu sahədə misilsiz idi.
Dünyəvi zövqlərdən üz çevirməsi; Əlinin (ə) qeyri-adi geyimi
Əmirəlmöminin (ə) nə qədər geyimin təmizliyinə diqqət yetirsə də, onun materialına əhəmiyyət vermirdi. O, sadə paltar geyinir və yalnız geyindiyi paltarı var idi; başqa heç bir paltarı yox idi.
Bütün bunlar onun dünyəvi zövqlərdən üz çevirməsi, zahidliyi və kasıblara həmrəylik göstərməsi səbəbindən idi.
Bu barədə çoxlu rəvayətlər mövcuddur, o cümlədən:
- İnsanlar arasında ləkəli paltarla görünürdü və onları tənqid edənlərə belə cavab verirdi: “İnsan bu paltarları geyərək təvazökarlıq və hörmət hissinə gəlir, və bir mömin mənim bu paltarı geyindiyimi gördükdə, mənim yolumu və davranışımı izləyəcək.” [1]
- Əbu İshaq Səbii deyir: “Atamın yanında idim və Əmirəlmöminin (ə) xütbə oxuyurdu, özü paltarının qolu ilə özünə sanki yelpic verirdi. Atama dedim: Əmirəlmöminin (ə) isinibmi?’ Atam dedi: Xeyr, nə isinib, nə də üşüyüb, sadəcə paltarını yuyub, nəmli idi, başqa paltarı yox idi; onu yelləyir ki, qurusun.'” [2]
- Əli ibn Əqmar deyir: “Əmirəlmöminin (ə) öz qılıncını bazarda satırdı və deyirdi: ‘Kim bu qılıncı məndən alacaq? And olsun Allaha, mən bu qılıncla dəfələrlə Rəsulullahı (s) bəladan qorumuşam və əgər başqa paltarım olsaydı, onu satmazdım.” [3]
Zahid qidalanması; dünyaya təlaq verən insanın süfrəsi necə idi?
Əmirəlmöminin (ə) müxtəlif rəngarəng yeməklərdən çəkinir, özünü sadə qidalarla, məsələn, çörək və duzla doyururdu. Nadirdə olaraq süd və ya sirkə əlavə edirdi. Peyğəmbər (s) zamanında “ağır aclıqdan öz qarnına daş bağlayırdılar.”
Əti az yeyir və deyirdi: Qarnınızı heyvanların qəbiristanlığı etməyin. [4]
Həmçinin deyirdi: Kim qarnında oda yer ayırarsa, Allahın mərhəmətindən uzaq olar. [5]
- Suveyid ibn Ğaflə deyir: Əli ibn Əbu Talibin (ə) yanına getdim. O, oturmuşdu, əlində bir qabda turşumuş süd vardı və südün turşuluğu mənim burnuma da gəlirdi. Digər əlində isə çörək parçası vardı, üzərində buğda qabığı görünürdü. O, çörəyi əli ilə doğrayır, yorulanda isə diziylə sındırıb və südün içinə qoyurdu.
Sonra dedi: Yaxın gəl və bizimlə süfrə başında əyləş.
Mən dedim: Orucam.
O dedi: Rəsulullahdan (s) eşitdim: Hər kəsi oruc, sevdiyi yeməkdən saxlayarsa, Allahın ona cənnət yeməyini verməsi və onu oradakı içkilə doyurması vacibdir.
Mən qulluqçusuna baxdım və dedim: Ey Fizzə, Allahdan qorxmursan? Əlinin yeməyini saxlamamısanmı? Fizzə dedi: O özü bizə buyurdu ki, yeməyini saxlamayaq.
O zaman Əmirəlmöminin (ə) dedi: Nə dedin ona? Mən izah etdim və dedim: Ata-anam fədadır ona ki, yeməyi ayrı saxlanmadı və üç gün ardıcıl buğda çörəyi ilə tox olmadı, Allah isə onu aldı. [6]
Məlumdur ki, Əmirəlmöminin (ə) şəhadət gününə qədər dadlı yeməklərdən uzaq idi. Hətta son gününü Ramazan ayında çörək və duzla iftar etdi və qızı Üm-Kulsum ona gətirdiyi süd qabını da geri qaytardı. O zaman yetimləri çağırdı və onlara bal verdi. Orada olan bəziləri hətta dedilər: Kaş biz də yetim olsaydıq.[6]
Əmirəlmöminin (ə) dünyaya göz açmış, və bütün İslam torpaqlarından ona verilən gəlirləri ehtiyacı olanlara və kasıblara paylamışdır. [7]
Mənbələr:
[1] Məṭalib əs-Suul fi manaqib Ali Rəsul, Məhəmməd ibn Təlhə Şafii, səh. 184
[2] əl-Qarat, İbrahim Səqqafi Küfi, cild 1, səh. 99
[3] Zəxair əl-Əqba, Məhəmməd Təbrizi, səh. 18
[4] Yanabiu əl-Məvaddə, Qunduzi, cild 1, səh. 452
[5] Bəharu əl-Ənvar, Əllamə Məclisi, cild 16, səh. 227
[6] Kəşf əl-Ğümmə, Ərbəli, səh. 24
[7] Şərḥ Nahc əl-Bəlağə, İbn Əbi Hədid, cild 1, səh. 26
