İmam Sadiq (ə) Əmirəl-möminin Əlinin (ə) imamət və vilayətinin ən böyük müdafiəçilərindən və carçılarından biri kimi, Qurani-Kərimin hikmətli ayələrinə istinad edərək Möminlərin Mövlasının uca məqamını bəyan etmiş, bu əzəmətli həqiqətin möminlərin düşüncə və qəlblərində aydın və əbədi iz buraxmasına yol açmışdır.
İmam Sadiq (ə) — Cəfər ibn Məhəmməd əs-Sadiq (ə) və “Sadiq Ali-Məhəmməd” kimi tanınan, şiələrin altıncı imamı — vəhy ayələrinə əsaslanaraq bu həqiqəti bir daha təsdiqləmişdir ki, Quran “nur”, “hidayət” və “vilayət”dən bəhs edərkən, əslində Əmirəl-möminin Əlinin (ə) müqəddəs varlığına işarə edir.
İmam Sadiq (ə) ayələrə istinad etməklə Xaliqlə məxluq arasında möhkəm bir dəlil körpüsü qurmuş və göstərmişdir ki, Qurana iman vilayəti qəbul etmədən kamilləşmir; belə bir iman yolun ortasında qırılan bir bağ kimidir.
Doğru yol
Qurani-Kərim ayələrində bəhs olunan doğru yol, yəni **“Siratəl-müstəqim”**in təfsirində İmam Sadiq (ə) Əmirəl-möminin Əlini (ə) bu yolun həqiqi rəhbəri kimi təqdim etmiş və öz dəlilində “Zuxruf” surəsinin 4-cü ayəsinə istinad etmişdir.
İmam Sadiq (ə) buyurmuşdur:
“Siratəl-müstəqim Əmirəl-möminin Əli (ə) və onun tanınmasıdır. Bunun dəlili Allah-Taalanın belə buyurmasıdır:
«وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ» — ‘Həqiqətən, o, Bizim dərgahımızda Ümmül-kitabda (Lövhi-məhfuzda) uca məqamlı və hikmət sahibidir’. Burada ‘Əliyyun-həkim’ ifadəsindən məqsəd Ümmül-kitabda Əmirəl-möminindir (ə).” (1)
“Bəqərə” surəsinin 2-ci ayəsində Qurani-Kərimə işarə edilərək onun təqva sahibləri üçün hidayət mənbəyi olduğu bildirilir. İmam Sadiq (ə) bu ayəyə istinad etməklə Əmirəl-möminin Əlini (ə) Quranın təlimləri və təqva meyarları əsasında insanlara həqiqəti aydınlaşdıran və onları doğru yola yönəldən bir rəhbər kimi təqdim edir.
İmam Sadiqdən (ə) Allah-Taalanın “Bəqərə” surəsinin 2-ci ayəsində buyurduğu
«ذَلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِلْمُتَّقِينَ» — “Bu, heç bir şəkk-şübhə olmayan Kitabdır və təqvalılara hidayət edəndir” — kəlamı barədə belə rəvayət edilmişdir:
Kitabdan məqsəd Həzrət Əmirəl-möminin Əlidir (ə); onda heç bir şəkk-şübhə yoxdur. Təqvalılara hidayət isə bizim şiələrimiz üçün aydınlaşdıran və bəyan edən deməkdir. (2)
Aşkar nur
“Nisa” surəsinin 174-cü ayəsində vəhy mesajının əhəmiyyətinə və yüksək məqamına diqqət çəkilir. Bu ilahi mesaj insanlara aydınlıq gətirən bir nur kimi təqdim olunur və onlar üçün hidayət və yolgöstərən mənbə rolunu oynayır. İmam Sadiq (ə) bu ayəyə istinad edərək Əmirəl-möminin Əlini (ə) Peyğəmbərin (s) yolunun davamçısı kimi təqdim edir. O Həzrət vəhy nuru ilə bağlıdır və cəmiyyətin maariflənməsi və hidayətində mühüm rol oynayır.
Abdullah ibn Süleyman İmam Sadiqdən (ə) Allah-Taalanın “Nisa” surəsinin 174-cü ayəsində buyurduğu
“قَدْ جَاءَكُم بُرْهَانٌ مِن رَّبِّكُمْ وَأَنزَلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُّبِينًا” — “Şübhəsiz, Rəbbiniz tərəfindən sizə bir dəlil gəlmiş və sizə aydınlıq gətirən bir nur nazil etmişik” — kəlamı haqqında belə nəql edir:
Soruşdum. Həzrət buyurdu:
“Burhan Allahın Rəsuludur (s), nur isə Əmirəl-möminin Əlidir (ə).” (3)
“Ali-İmran” surəsinin 112-ci ayəsində birlik və bütövlüyün qorunması, eləcə də ilahi ipə sarılmağın zəruriliyindən bəhs edilir. İmam Sadiq (ə) insanlardan olan “ip”i Əmirəl-möminin Əlinin (ə) vilayəti kimi izah edir. Çünki Peyğəmbərin (s) canişini olaraq O Həzrət İslam ümmətinin hidayətində mühüm və həlledici rol oynamışdır. Ona tabe olmaq ilahi ipə sarılmaq deməkdir və müsəlmanlar arasında birlik və həmrəyliyin qorunmasına səbəb olur.
İmam Cəfər Sadiq (ə) “Ali-İmran” surəsinin 112-ci ayəsi barədə buyurmuşdur:
“إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ” — “Yalnız Allah tərəfindən olan bir ipə və insanlardan olan bir ipə sarılmaları istisnadır.”
Sonra buyurdu:
“Allah tərəfindən olan ip Qurandır, insanlardan olan ip isə Əmirəl-möminin Əli ibn Əbu Talibdir (ə).” (4)
“Bəqərə” surəsinin 115-ci ayəsi Allah-Taalanın müəyyən bir istiqamət və məkanla məhdudlaşmadığını, Onun hər yerdə olduğunu bildirir. Əmirəl-möminin (ə) və Əhli-beyt (ə) yer üzündə ilahi nümayəndələr kimi çıxış edir. İmam Sadiq (ə) bu ayəni təfsir edərkən Əhli-beyti Allahla olan bağlılıqları səbəbindən **“ilahi vəch”**ə sahib olan şəxslər kimi təqdim edir və onların insanların hidayət və rəhbərliyini öz üzərlərinə götürdüklərini bildirir.
Davud ibn Kəsir deyir: İmam Cəfər Sadiqə (ə) ərz etdim:
— “Siz Quranda namaz, zəkat və həccsinizmi?”
Həzrət buyurdu:
“Ey Davud! Biz Quranda namaz, zəkat, oruc, həcc, haram ay, haram şəhər, Kəbə, qiblə və ‘Vəchullah’ıq. Allah Quranda buyurur: «Hara tərəfə yönəlsəniz, Allahın vəchi oradadır». Biz həmçinin ilahi ayələr və aşkar dəlillərik.” (5)
- “Təvilül-ayatiz-Zahirə”, c. 1, s. 21.
Ulul-əmrə itaət
“Nisa” surəsinin 59-cu ayəsi “itaət ayəsi” və ya “Ulul-əmr ayəsi” kimi tanınır. Bu ayədə möminlərə Allaha, Allahın sonuncu Peyğəmbərinə və cəmiyyətin idarə olunmasında ilahi əmr sahibi olan Ulul-əmrə itaət etmək əmr olunur. İmam Sadiq (ə) bu ayəni təfsir edərkən Əmirəl-möminin Əlini (ə) cəmiyyətə rəhbərlik edən və ilahi əmr sahibi olan həqiqi rəhbər, eləcə də dinin təbliğ və bəyan edilməsinə məsul şəxs kimi təqdim edir.
İmam Cəfər Sadiq (ə) Allah-Taalanın “Nisa” surəsinin 59-cu ayəsindəki “أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ” — “Allaha itaət edin, Peyğəmbərə və özünüzdən olan Ulul-əmrə itaət edin” — buyruğu haqqında belə söyləmişdir:
“Bu ayə Əmirəl-möminin Əli (ə) haqqında nazil olmuşdur.” (6)
“Nisa” surəsinin 65-ci ayəsində Allah Rəsulunun (s) hökmünü qəbul etməyin əhəmiyyətindən bəhs edilir və bu, həqiqi imanın meyarlarından biri kimi təqdim olunur. İmam Sadiq (ə) bu ayəni təfsir edərkən Əmirəl-möminin Əliyə (ə) itaəti Allaha və Onun Rəsuluna itaətin davamı kimi izah etmişdir.
Abdullah Nəcaşi nəql edir ki, İmam Sadiqdən (ə) “Nisa” surəsinin 65-ci ayəsi haqqında soruşdum. Həzrət buyurdu:
“فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا” — “Xeyr, Rəbbinə and olsun! Onlar aralarında baş verən ixtilaflarda səni hakim təyin etməyincə, sonra verdiyin hökmə görə özlərində heç bir sıxıntı hiss etməyincə və tamamilə təslim olmayınca iman gətirmiş olmazlar.”
Həzrət buyurdu:
“Burada məqsəd Əmirəl-möminin Əlidir (ə).” (7)
“Bəqərə” surəsinin 238-ci ayəsində namazların, xüsusilə də orta namazın qorunub saxlanılmasının əhəmiyyəti vurğulanır. İmam Cəfər Sadiq (ə) bu ayəni təfsir edərkən namazı rəmzi şəkildə Allah Rəsuluna (s) və Onun pak Əhli-beytinə (ə) aid etmiş, orta namazı isə Əmirəl-möminin Əli (ə) ilə əlaqələndirmişdir.
İmam Cəfər Sadiq (ə) “Bəqərə” surəsinin 238-ci ayəsindəki
“حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَىٰ وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ” — “Namazları, xüsusilə də orta namazı qoruyun və Allah qarşısında itaətkarlıqla ayağa qalxın” — buyruğu haqqında belə buyurmuşdur:
“Namaz Allahın Rəsulu, Əmirəl-möminin, Fatimə, Həsən və Hüseyndirlər (ə). Orta namaz Əmirəl-möminindir (ə). ‘Allah qarşısında itaətkarlıqla ayağa qalxın’ ifadəsi isə imamların (ə) itaəti yolunda ayağa qalxın, deməkdir.” (8)
İlahi əhd
“Bəqərə” surəsinin 40-cı ayəsində əhd və peyman məsələsindən bəhs edilir. Bu ayə əhdə sadiq qalmağın və ona vəfalı olmağın əhəmiyyətini göstərir. İmam Sadiq (ə) ayəni təfsir edərkən Allahın əhdinə vəfa etməyi Əmirəl-möminin Əlinin (ə) vilayətinə bağlılıq kimi izah etmişdir.
Səmaə ibn Mehran İmam Sadiqdən (ə) “Bəqərə” surəsinin 40-cı ayəsindəki
“أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ” — “Mənim əhdimə vəfa edin ki, Mən də sizin əhdinizə vəfa edim” — ifadəsi haqqında soruşdu. Həzrət buyurdu:
“Mənim əhdimə vəfa edin” — yəni Allah tərəfindən vacib edilmiş Əmirəl-möminin Əlinin (ə) vilayətinə vəfa edin. “Mən də sizin əhdinizə vəfa edim” — yəni sizin üçün Cənnəti vəd edim. (9)
“Ali-İmran” surəsinin 81-ci ayəsində peyğəmbərlərin Allahla bağladıqları əhd və peymandan bəhs edilir. Bu ayəyə əsasən, Allah peyğəmbərlərdən əhd almışdır ki, onlara kitab və hikmət verildikdən sonra əvvəlki peyğəmbərlərin gətirdiklərini təsdiqləyən bir peyğəmbər gəldikdə, ona iman gətirsin və ona yardım etsinlər. Əmirəl-möminin Əli (ə) də daim Allah Rəsulunun (s) yardımçısı və İslam dininin müdafiəçisi olmuşdur. İmam Sadiq (ə) bu ayənin təfsirində Əmirəl-möminin Əlinin (ə) Allah Rəsuluna (s) yardım göstərməsindəki mühüm roluna diqqət çəkmişdir.
İmam Cəfər Sadiq (ə) “Ali-İmran” surəsinin 81-ci ayəsini
“وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ لَمَا آتَيْتُكُم مِّن كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنصُرُنَّهُ” — “Allah peyğəmbərlərdən əhd aldığı zaman buyurdu: ‘Sizə Kitab və hikmət verdikdən sonra sizdə olanı təsdiqləyən bir peyğəmbər gəldikdə, mütləq ona iman gətirəcək və ona yardım edəcəksiniz’” — belə təfsir etmişdir:
“Allah Adəmdən (ə) bu günədək heç bir peyğəmbər göndərməmişdir ki, o, dünyaya qayıdaraq Peyğəmbərə (s) və Əmirəl-mömininə (ə) yardım etməsin. Buna görə də ‘لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ’ ifadəsinin təvili ‘Peyğəmbərə (s) iman gətirməlisiniz’, ‘لَتَنصُرُنَّهُ’ ifadəsinin təvili isə ‘Əmirəl-möminin Əliyə (ə) yardım etməlisiniz’ deməkdir.” (10)
“Bəqərə” surəsinin 143-cü ayəsində mömin və mütənasib bir ümmət olmağın əhəmiyyətindən, eləcə də onun digər ümmətlər qarşısında şahidlik və hidayət missiyasından bəhs edilir. İmam Cəfər Sadiq (ə) bu ayəni izah edərkən **“ümməti-vəsət”**i Allahın digər insanlar qarşısında şahidləri və höccəti kimi təqdim edir və Əhli-beyti (ə) bu ümmətin bariz nümunəsi hesab edir.
Bürəyd əl-İcli İmam Cəfər Sadiqdən (ə) “Bəqərə” surəsinin 143-cü ayəsindəki
“وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا” — “Beləcə, sizi orta bir ümmət etdik ki, insanlara şahid olasınız və Peyğəmbər də sizə şahid olsun” — ayəsi haqqında soruşdu. Həzrət buyurdu:
“Biz orta ümmətik; biz Allahın məxluqatı üzərindəki şahidləri və Onun yer üzündəki höccətiyik.” (11)
Asanlıq və yaxşılıq
İmam Cəfər Sadiqdən (ə) nəql olunan bəzi rəvayətlərdə “Bəqərə” surəsinin 185-ci ayəsində işlənən “yusr” sözü Əmirəl-möminin Əlinin (ə) vilayəti və ona tabeçilik kimi izah edilmişdir. Çünki hidayət yolu, Allaha bəndəlik və Əhli-beytin (ə) vilayətini qəbul etmək insanın həm dinində, həm də dünyasında asanlığa səbəb olur. Bu ilahi meyardan uzaqlaşmaq isə çətinlik və məşəqqətlə nəticələnir.
İmam Cəfər Sadiq (ə) Allah-Taalanın “Bəqərə” surəsinin 185-ci ayəsində buyurduğu “يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ” — “Allah sizin üçün asanlıq istəyir, sizin üçün çətinlik istəmir” — kəlamı haqqında buyurmuşdur:
“Burada ‘yusr’ (asanlıq) Əmirəl-möminin Əli ibn Əbu Talibdir (ə).” (12)
“Nəml” surəsinin 89-cu ayəsində yaxşı əməl və pis əməldən bəhs edilir. İmam Sadiq (ə) bu ayəni Əmirəl-mömininin (ə) kəlamına əsaslanaraq təfsir etmiş və Qurandakı “həsənə”ni Əhli-beyti (ə) tanımaq və onları sevmək, “səyyiə”ni isə onların vilayətini inkar etmək və onlara düşmənçilik bəsləmək kimi izah etmişdir.
İmam Cəfər Sadiq (ə) öz möhtərəm atası İmam Məhəmməd Baqirdən (ə) belə nəql etmişdir:
Bir gün Əbu Abdullah Cədli Əmirəl-möminin Əlinin (ə) yanına gəldi. Həzrət ona buyurdu:
— “Ey Əbu Abdullah! Allah-Taalanın belə buyurduğu kəlamın mənasını sənə açıqlamağımı istəyirsənmi?”
Sonra buyurdu:
“مَن جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْهَا وَهُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ؛ وَمَن جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ”
— “Kim yaxşılıq gətirərsə, onun üçün ondan daha yaxşısı vardır və onlar həmin günün dəhşətindən amanda olacaqlar. Kim də pislik gətirərsə, üzü üstə oda atılar və onlara deyilər: ‘Siz yalnız etdiklərinizin qarşılığını alırsınız!’”
Əbu Abdullah Cədli dedi:
— “Bəli, ey Əmirəl-möminin! Canım sənə fəda olsun.”
Sonra Həzrət buyurdu:
“Həsənə (yaxşı əməl) bizim Əhli-beytin vilayətini tanımaq və bizi sevməkdir; səyyiə (pis əməl) isə bizim vilayətimizi inkar etmək və bizə, Əhli-beytə düşmənçilik bəsləməkdir.” (13)
Əməli-saleh
“Fatir” surəsinin 10-cu ayəsində Allah-Taalanın qüdrət və əzəmətinə diqqət çəkilir və saleh əməl mühüm xüsusiyyətlərdən biri kimi vurğulanır. Təfsirlərdə Əmirəl-möminin Əlinin (ə) vilayəti saleh əməlin ən yüksək nümunələrindən biri kimi təqdim edilir. Çünki ən ədalətli və imanlı rəhbər olan İmama itaət və tabeçilik ilahi təqva və dinin göstərişlərinə əməl etmək çərçivəsindədir.
İmam Sadiq (ə) “Fatir” surəsinin 10-cu ayəsindəki “إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ” — “Pak sözlər Ona tərəf yüksələr və saleh əməl onu ucaldar” — buyruğu haqqında belə buyurmuşdur:
“Saleh əməl bizim Əhli-beytin vilayətidir. Buna görə də bizim vilayətimizi qəbul etməyən şəxsin heç bir əməli Allah dərgahına yüksəlməz.” (14)
Vilayətin inkarı
“Nisa” surəsinin 48-ci ayəsində şirkdən başqa günahların Allah tərəfindən bağışlana biləcəyi bildirilir. İmam Sadiq (ə) bu ayəni təfsir edərkən Əmirəl-möminin Əlinin (ə) vilayətini qəbul etməyin əhəmiyyətini vurğulamış və onu şirkdən çəkinməklə əlaqələndirmişdir.
Şiə mühəddislərindən və Sadiq Ali-Məhəmmədin (ə) səhabələrindən olan Əbdürrəhman ibn Kəsirdən belə nəql olunur:
“Məkkəyə həcc ziyarətinə getmək üçün İmam Sadiqlə (ə) birlikdə yola düşdüm. Yolun bir hissəsində Həzrət bir dağın üzərinə qalxıb camaata baxdı və buyurdu:
— ‘Nə qədər də səs-küy çoxdur, amma hacı azdır!’
Davud Rəqi ərz etdi:
— ‘Ey Allah Rəsulunun övladı! Məgər Allah bu qədər insanın duasını qəbul etməzmi?’
Həzrət buyurdu:
— ‘Vay sənin halına, ey Əbu Süleyman! “Həqiqətən, Allah Ona şərik qoşulmasını bağışlamaz”. Əmirəl-möminin Əlinin (ə) vilayətini inkar edən şəxs bütpərəst kimidir.’ (15)
“Ali-İmran” surəsinin 162-ci ayəsinə əsasən, Əmirəl-möminin Əlinin (ə) vilayətinə iman gətirməyənlər Allahın rəhmətindən məhrum olan kafirlərə bənzədilir. Qurani-Kərim insanları Əhli-beytin (ə) vilayətinə tabe olmağa çağırır və bu vilayətin inkarı ilahi qəzəbə, eləcə də dünya və axirətdə ziyana səbəb ola bilər.
İmam Cəfər Sadiq (ə) “Ali-İmran” surəsinin 162-ci ayəsindəki “كَمَنْ بَاءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ” — “Allahın qəzəbinə düçar olan kəs kimidir” — ifadəsini belə təfsir etmişdir:
“Allaha and olsun ki, bu, Əmirəl-möminin Əlinin (ə) və Əhli-beytdən olan imamların (ə) haqqını inkar edən, onların haqqını tanımayan şəxslər haqqındadır. Məhz buna görə onlar Allah-Taalanın qəzəb və nifrininə düçar olmuşlar.” (16)
“Bəqərə” surəsinin 81-ci ayəsi insanı haqq yolundan bilərəkdən azmasının və daxilini günahlarla doldurmasının ilahi qəzəb və əzaba səbəb olacağı barədə xəbərdar edir. Əmirəl-möminin Əlinin (ə) vilayətini inkar etmək də bu azğınlığın nümunələrindən biri kimi təqdim edilir və insanı həlaka sürükləyir.
Əbu Həmzədən belə nəql olunur ki, İmam Baqir və ya İmam Sadiq (hər ikisinə salam olsun) “Bəqərə” surəsinin 81-ci ayəsindəki “بَلَىٰ مَن كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ” — “Xeyr! Günah qazanan və xətası onu hər tərəfdən əhatə edən kəslər…” — ifadəsi haqqında buyurmuşdur:
“Onlar Əmirəl-möminin Əlinin (ə) imamətini inkar etdikləri zaman ‘فَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ’ — ‘onlar Cəhənnəm əhlidirlər və orada əbədi qalacaqlar’ hökmünə daxil olarlar.” (17)
İmam Sadiq (ə) “Bəqərə” surəsinin 167-ci ayəsini təfsir edərkən Əmirəl-möminin Əlinin (ə) vilayətinin inkarının nəticələrinə diqqət çəkmiş və bunun Cəhənnəm odu ilə əlaqəsini bildirərək vilayətin görməzlikdən gəlinməsinin ağır aqibəti barədə xəbərdarlıq etmişdir.
Mənsur ibn Hazim nəql edir ki, İmam Sadiqə (ə) ərz etdim:
— “Allah-Taalanın ‘Bəqərə’ surəsinin 167-ci ayəsində buyurduğu ‘وَمَا هُم بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ’ — ‘Onlar oddan çıxa bilməyəcəklər’ — ifadəsində kimlər nəzərdə tutulur?”
Həzrət buyurdu:
“Əmirəl-möminin Əlinin (ə) düşmənləri. Onlar əbədi olaraq, sonsuz zamanlar boyunca Cəhənnəm odunda qalacaqlar.” (18)
Mənbələr
- “Təfsiri-Qummi”, c. 1, s. 28.
- “Biharül-ənvar”, c. 35, s. 402.
- “Təfsiri-Əyyaşi”, c. 1, s. 285.
- “Təfsiri-Əyyaşi”, c. 1, s. 196.
- [Mənbə göstərilməyib]
- “Təfsiri-Əyyaşi”, c. 1, s. 249.
- “Bəsairud-dərəcat”, c. 1, s. 520.
- “Təfsiri-Əyyaşi”, c. 1, s. 128.
- “Təfsiri-Əyyaşi”, c. 1, s. 42.
- “Təfsiri-Qummi”, c. 1, s. 25.
- “Bəsairud-dərəcat”, c. 1, s. 63.
- “Təfsiri-Furat əl-Kufi”, c. 1, s. 62.
- “Təfsiri-Nurüs-səqəleyn”, c. 4, s. 103; “Üsuli-Kafi”, 1, s. 185.
- “Üsuli-Kafi”, c. 1, s. 430.
- “Bəsairud-dərəcat”, c. 1, s. 358.
- “Təfsiri-Əyyaşi”, c. 1, s. 205.
- “Üsuli-Kafi”, c. 1, s. 429.
- “Təfsiri-Əyyaşi”, c. 1, s. 73.
